Mrówka łąkowa
Mrówka łąkowa należy w Polsce do mrówek objętych ścisłą ochroną za względu na jej rzadkość występowania. Ma silne owłosienie brzegu i spodniej części głowy. Tułów ma ciemny i bardzo owłosiony. Mrówki poruszają się wzdłuż wyznaczonych wcześniej przez inne mrówki szlaków zapachowych. Prowadzą one najczęściej do drzew, krzewów, kwiatów lub innych roślin zaatakowanych przez mszyce. Mrówki łąkowe widzą bardzo dobrze. Nie mają żądła ale i tak mogą dopiec. Jeśli muszą atakować to wtedy nacinają skórę ofiary żuwaczkami, potem kierują na ranę odwłok i spryskują ją kwasem mrówkowym - bardzo długo swędzącym. Robotnice mają od czterech milimetrów długości do dziewięciu milimetrów natomiast mrówka - królowa jest znacznie większa i ma od dziewięciu milimetrów do jedenastu milimetrów. Mrówka łąkowa żywi się głównie mszycami. Gniazda buduje zazwyczaj na skraju lasu. Gniazda mrówki łąkowe zakładają w sposób pasożytniczy czyli albo przejmują gniazda mrówki łagodnej. Innym sposobem jest wprowadzenie własnej mrówki - matki do obcego gniazda.